Antik çağlarda zeytinyağı, sadece besin maddesi değil, aynı zamanda ekonomik ve sosyal yapının önemli bir parçasıydı. Üretim süreci, zeytinlerin toplanmasından işlenmesine kadar birçok aşamayı içeriyordu. Zeytinyağının ticareti ise, deniz yollarıyla geniş bir coğrafyaya yayılarak, farklı kültürler arasında bir köprü işlevi görüyordu. Bu süreç, hem ticari ilişkilerin gelişmesine hem de zeytinyağının günlük yaşamda ve çeşitli ritüellerdeki yerinin pekişmesine katkı sağlıyordu.

Antik dönemde zeytinyağı ticareti şu şekilde yapılırdı:

• Üretim ve Toplama: Zeytinler elle veya basit aletlerle toplanırdı.
• İşleme: Taş değirmenlerle ezilerek yağ elde edilirdi.
• Amfora ile Taşıma: Zeytinyağı, amforalara doldurularak deniz yoluyla tüketiciye ulaştırılırdı. Her amforanın üzerinde üretici, bölge, tüccar bilgileri ve vergi mührü bulunurdu.
• Ticaret Rotaları: Ugarit, Kıbrıs ve Mısır arasında zeytinyağı ticareti yapılırdı. Ayrıca, Fenikeliler zeytinyağı ihracatıyla ekonomik zenginlik elde ederdi.
• Kullanım Alanları: Zeytinyağı, gıda, aydınlatma, temizlik ve kozmetik gibi çeşitli alanlarda kullanılırdı.

Roma döneminde ise zeytinyağı, askeri yardım, vergiler ve kiralar için para yerine geçen bir takas malıydı.