6360 sayılı kanun, Türkiye'deki mahallelerin yapısal ve işlevsel dinamiklerini önemli ölçüde değiştirmiştir. Bu düzenleme, yerel yönetimlerin işleyişini etkileyerek, köylerin mahalle statüsüne geçişiyle birlikte birçok sosyal ve ekonomik sonuç doğurmuştur. Mahallelerdeki kamu hizmetlerinin sunumu ve yerel yönetim süreçlerine katılım konularında yaşanan değişiklikler, halkın yaşam kalitesini ve sosyo-ekonomik dengesini doğrudan etkilemektedir.

6360 sayılı kanunun mahalle üzerindeki etkilerinden bazıları şunlardır:

• Yerel yönetim birimlerinin sayısının azalması.
• Muhtarların görev alanlarında değişiklikler yapılması.
• Köy tüzel kişiliklerinin kaldırılması.
• Meralar, yaylaklar ve ortak alanların belediyelerin tasarrufuna geçmesi.
• Köylülerin üretici kimliğinden çok “mülk sahibi” ya da “vergi mükellefi” olarak tanımlanmaya başlanması.
• Tarım arazilerinin üretim değeriyle değil, imar potansiyeliyle ölçülür hale gelmesi.
• Ahırların yerleşim alanı sayılması ve çevre ve düzen gerekçeleriyle küçükbaş ve büyükbaş hayvancılığın fiilen yasaklanması.
• Aile ölçeğinde sürdürülen hayvancılığın şehir dışına sürülmesi ya da tamamen terk edilmesi.
• Kırsal gelirin düşmesi, üretimin cazibesini kaybetmesi ve genç nüfus için göçün neredeyse tek seçenek haline gelmesi.
• Toprak verimsizleşmesi ve üretim kültürünün zayıflaması.

Ayrıca, 6360 sayılı kanun ile mahalleye dönüştürülen köyler, köy tüzel kişiliğinin kaldırılmasıyla birlikte hem kamu hizmetlerinden faydalanma biçiminde hem de yerel karar alma süreçlerine katılım yönünden önemli kırılmalar yaşamış, bu da sosyo-ekonomik yapının sürdürülebilirliğini doğrudan etkilemiştir.