Ahşap oymacılığı, tarih boyunca insanın doğayla olan ilişkisini yansıtan önemli bir sanat dalıdır. İlk dönemlerden itibaren insanların ağaç malzemesi ile yaratıcılıklarını ifade etme çabaları, bu sanatın kökenlerini oluşturmaktadır. Zamanla gelişen teknikler ve estetik anlayışlarla birlikte ahşap oymalar, farklı kültürlerin ve dönemlerin izlerini taşıyan değerli eserler haline gelmiştir. Bu sanatın tarihi, hem işlevsel hem de dekoratif amaçlarla yapılan eserlerle doludur.

Ahşap oyma sanatının tarihi, insanlık tarihinin en eski dönemlerine kadar uzanmaktadır.

• Paleolitik Çağ. İlk insanlar, basit taş aletlerle ahşabı şekillendirerek av aletleri ve ritüel objeler yaratmışlardır.
• Neolitik Dönem. İnsanlar tarıma geçiş yapmış ve yerleşik hayata başlamıştır. Bu dönemde, ahşap oyma teknikleri daha da gelişmiş ve ev eşyaları, araç gereçler ve süs eşyaları yapılmıştır.
• Antik Dönemler. Antik Mısır'da ahşap oyma sanatı, özellikle mobilya yapımında ve tapınak dekorasyonlarında kullanılmıştır. Antik Yunan ve Roma'da ise mimari süslemelerde ve heykel yapımında önemli bir yer tutmuştur.
• Ortaçağ ve Rönesans. Ortaçağ'da kiliselerde ve katedrallerde yaygın olarak kullanılmıştır. Rönesans dönemi, ahşap oyma sanatında büyük bir dönüm noktası olmuştur.
• Modern Dönem. Sanayi Devrimi ile birlikte, ağaç oyma sanatı da makineleşmeye başlamıştır. Ancak, el işçiliğiyle yapılan oymalar hala değerini korumaktadır.

Günümüzde ahşap oyma sanatı, hem geleneksel yöntemlerle hem de modern teknolojiler kullanılarak icra edilmektedir.