Dağ içi ovası, dağlık alanların ortalarında bulunan, çevresi yüksek zirvelerle çevrili düz arazilerdir. Bu ovalar, genellikle yer kabuğundaki çöküntü alanlarında veya tektonik hareketlerle oluşan çukurluklarda meydana gelir. Akarsular, bu çukur alanlara taşınan alüvyonları biriktirerek verimli tarım arazileri oluşturur. Özellikle yer şekillerinin karmaşıklığı, bu ovaların oluşumunda önemli bir rol oynamaktadır ve Türkiye'deki örnekleri ile coğrafi çeşitliliği gözler önüne serer.

Coğrafyada dağ içi ovası, dağlık bölgelerdeki çukurluklarda veya tektonik çöküntü alanlarında, akarsuların getirdiği alüvyonların birikmesiyle oluşan ovalardır. Çevresi yüksek dağlarla çevrili olan bu ovalar, genellikle kapalı havzalar içinde yer alır. Akarsular, dağlardan aşındırdığı malzemeleri bu çukurluklara taşıyarak biriktirir ve düzlükler oluşturur. Türkiye'deki Erzincan, Muş, Malatya ve Elazığ ovaları tipik dağ içi ovalarıdır. Dağ içi ovalarının oluşum süreci şu şekildedir:

• Tektonik çukurluklar. Genellikle yer kabuğu hareketleri (faylanma veya kıvrımlanma) sonucu dağlar arasında geniş çanaklar veya çöküntü alanları oluşur.
• Eğim azalması. Yüksek dağlardan inen hızla akan akarsular, bu çukur alanlara girdiklerinde eğimin aniden azalmasıyla yavaşlarlar.
• Alüvyon birikimi. Hızı azalan akarsuyun taşıma gücü düşer. Bu nedenle taşıdığı kum, çakıl, toprak gibi malzemeleri (alüvyonları) bu çukurluğun tabanına biriktirmeye başlar.
• Ova oluşumu. Binlerce yıl süren bu biriktirme faaliyeti sonucunda çukurluk dolar ve etrafı dağlarla çevrili, düz ve verimli bir ova meydana gelir.